Hai recordos que non se gardan na cabeza, senón no corazón de quen nos quere.

Búho sempre foi quen coidaba dos demais. O conselleiro sabio, o amigo paciente, quen atopaba as palabras xustas… ata que un día comezou a esquecer.

Cando os seus recordos comezan a fallar, os seus amigos fan algo extraordinario: en vez de deixar que as historias compartidas se perdan, comezan a escribilas para el. Páxina a páxina, devólvenlle quen é, todo o que significou para os demais e todo o que segue sendo.